Zaznacz stronę

A po co mi jesteś smutku?

 

Obezwładniająca szara mgła, otulająca ciało, zmysły i myśli. Ciężkość ruchów i niechęć do podjęcia jakiegokolwiek ruchu, gestu czy myśli. Stan obezwładniającej niemocy. Beznadziei. 

I po co mi ten cały smutek? Kiedy trzeba gnać, działać, pracować, trenować, realizować pasje, wychowywać, opiekować się, cieszyć, zdobywać, być w ruchu… 

Kiedy nie możesz stać, bo się cofasz, bo Cię wyprzedzą, przegonią. Przegrasz wyścig. Kultura ruchu. Kult działania.
Po mi jesteś smutku? Blokujesz mi karierę smutku, rujnujesz życie towarzyskie. Energią muszę być i działaniem. Tańczyć taniec rytualny, chwalebny, rytuał wyznający boga jedynego: kult aktywności. 

 

A ty mi smutku spowijasz myśli i sadzasz na kanapie moje ciało obolałe i ciężkie. Spowalniasz mi ruchy i zabierasz chęć. Do wszystkiego. Wymuszasz refleksję. Zmuszasz mnie, smutku, do przyjęcia straty, porażki. Do przyznania się do niej. Każesz mi smutku oglądać mój ból z bliska i godzić się na jego obecność. Uczysz mnie akceptować swoją bezsilność wobec niego. Z wielkim trudem odbieram tę lekcję, z wielkim mozołem przyglądam się swojej słabości.

A kiedy tak tkwię na tej kanapie, przykuta przez Ciebie smutku dociera do mnie jaki ten ból wielki i ciężki, jaka ta Twoja lekcja potrzebna. I widzę jak moje rany powoli, jedna po drugiej goją się utulone. Wyrwana przez Ciebie z chocholego tańca teraz dopiero czuję ból stóp, nóg, ciała całego.. 

Po to mi jesteś smutku, żeby uzdrowić zdarte stopy, wypalone emocje, zregenerować siły, wyrównać straty i koszty wściekle rozpętanego tańca. Żebym mogła w bezpiecznym kokonie koca wypłakać ból i wyrzucić z siebie zebrane toksyny. Żeby zebrać siły do następnego działania. Żebym mogła przemyśleć swoją drogę i cenę jaką płacę za tę podróż. Żeby w końcu poczuć wdzięczność za tę lekcję, którą mi dajesz smutku.
Za to, że chronisz mnie przed wyczerpaniem do cna.

 

Bądź ostatnim, który mówi

DLACZEGO CI, CO UMIEJĄ SŁUCHAĆ ZMIENIAJĄ ŚWIAT? Pewnie pamiętasz jak w dzieciństwie mówiono Ci: Słuchaj mamy, taty, babci, dziadka, cioci i tak dalej. Wtedy...

Co Ci mówi złość?

Co Ci mówi złość?   Pojawia się nagle, spada jak grom z jasnego nieba ? Czy powoli narasta, by niepostrzeżenie nabrać mocy tajfunu? Jaka jest Twoja...

Wejdź w cudze buty

Wejdź w cudze buty – artykuł?   Czy warto wchodzić w czyjeś buty? Pewnie będzie niewygodnie Wejdź w cudze buty. Poczuj się w czyjejś skórze. Bądź empatyczny....

Jak zadbać o siebie?

Czas pandemii nie jest dla nas łatwym czasem. Dzieci uczą się zdalnie, my pracujemy w zespołach rozproszonych, liderzy stają przed nowym wyzwaniem, jakim jest...

Kiedy najlepiej skorzystać z coachingu?

Często słyszę pytanie czy zajmuję się life-coachingiem czy może business- coachingiem. Oczywiście, fantastycznie byłoby powiedzieć, że kiedy przychodzi do...

Dowiedz się o nowych artykułach.

Wyślemy Ci od czasu wiadomość. możesz w każdej chwili zrezygnować. 

Dziękujemy za Twój zapis.

Shares
Share This

Podziel się

Podziel się tym wpisem ze znajomymi. Kliknij w ikonkę :)